Fabrieksbezoek

Fabrieksbezoek Transrotor

Transrotor en De Motor

Door John van der Veer, HVT 7/8, juli/augustus 2022

Transrotor draaitafels behoren tot de compromisloze klasse. Volledig met de hand geassembleerd en afgewerkt, alles naar eigen ontwerp en rond het eigen erf tot stand gekomen. Al vijftig jaar. En al even lang met één brein aan het roer: Jochen Räke, de motor achter Transrotor. Tachtig jaar oud, inmiddels. De levende legende ontvangt HVT kwiek, monter en allerhartelijkst, in een idyllische omgeving, met Duits gebak en een verbluffende rondleiding. Een genie in zijn analoge domein. “Ik heb niets tegen de CD”.


Hij is fit en gezond, maar zich bewust van zijn leeftijd en broze gestalte. Daarom het vriendelijke verzoek of het bezoek ‘aus die Niederlände’ de Corona Check App kan overleggen, in combinatie met een negatieve, recente test. En aldus liggen op de ochtend voor vertrek drie tests klaar ten burele van Monitor Audio, importeur van Transrotor. Terwijl vier hondenogen zich afvragen waarom drie volwassen mannen met wattenstaven in beide neusgaten staan te poeren, ziet dochter Kimberly erop toe dat de test naar behoren wordt uitgevoerd. We vertrekken met papa Lex van ’t Hoenderdaal en Mark den Hartog van Monitor Audio, in een ruime bolide. Transrotor is exclusief en prijzig, maar de markt is bepaald niet futiel. Op de heenweg gaat we eerst langs Hobo hifi in Amersfoort en vervolgens naar Poulissen in Roermond, om twee modellen – waaronder een schitterende Rondino – op te halen, onder meer voor servicedoeleinden bij de maestro himself. Ernst aan de telefoon: “Je gaat naar Keulen”. Ben dus ingesteld op een saai, vlak industrieterrein, ergens rond het historische centrum. Helemaal fout. Lex buigt af van de snelweg, om te belanden op een kronkelige weg in steile, groene heuvels. Prachtig. Een villawijk in voorstad(je) Bergisch Gladbach biedt de al even kronkelige, nauwe toegang – kruising tussen steil kiezelpad en oprijlaan – tot een aantal gebouwtjes, verspreid over beboste hellingen. Bij één daarvan wacht Jochen Räke ons op.

Het gebak

Tachtig jaar, klein van postuur en broos. Maar met kwieke tred en priemende ogen. De geschiedenis achter zijn levenswerk gaat terug tot het midden van de jaren zestig en hij is nog niets van zijn vuur en passie kwijt. Na de typisch Duitse koffietafel gaat Jochen Räke ons voor, langs de ruimtes waarin de productie plaatsvindt plus de adembenemende uitstalling van al die meesterwerken, vanaf het allereerste begin, en steekt van wal. Het begint bij het aluminium, van Duitse origine, dat direct naar een fabriek in de directe omgeving gaat voor het verzagen tot de ruwe vormen van alle onderdelen. Vervolgens begint het proces van slijpen en polijsten, in diverse fases. Een precisieklus die alleen door ervaren specialisten wordt uitgevoerd. Zonder ook maar een spiertje te vertrekken trakteert Thomas Pütz de nieuwsgierige ogen op zijn koelbloedigheid. De ruimte is klein, de adem in de nek bereikt hem van drie kanten (met koffie en gebak nog ‘in the air’), maar de man met de witte handschoenen geeft geen krimp. We zien hem onder meer aan het werk met een toonarm van eigen makelij. Tot voor kort kon iedere gewenste toonarm van andere merken worden geïmplementeerd, zij het aangepast volgens de specificaties van Transrotor. Maar met twee coryfeeën is dit niet meer mogelijk. Jelko is gestopt en SME levert geen toonarmen meer aan derden.

Wil je de rest van het artikel lezen? Koop dan HVT of download onze kiosk voor Android of iOS