HVT Xtra: HDPHNS

Hifiman Arya met de Burson Playmate

Noblesse oblige…

Door Michel van Meersbergen, HVT 06, Headphone Special, juni 2019

Hifiman heeft de traditie aangenomen haar hoofdtelefoons een naam uit het Sanskriet te geven. De Susvara, ‘melodieuze stem’, is het bekende referentiemodel. Vorig jaar wist de Sundara, ‘mooi’, voor mij persoonlijk een referentie in prijs/kwaliteit te brengen. Eind 2018 lanceerde Hifiman de Arya, ‘nobel’… er nogal wat verantwoordelijkheid voor Hifiman bij met de verplichtingen die aan nobelheid gepaard gaan.


Het prettige van een beperkte achterstand van Europa ten opzichte van de Amerikaanse markt is dat de voorspellingen aldaar gemaakt door ons zo heerlijk teruggelezen kunnen worden. Stukje kaas, wijntje, Arya op het hoofd en een lekker stukje muziek daarbij – ‘You get the picture.’ Toen Hifiman de Arya in de US lanceerde waren de kritieken niet van de lucht: het zou niets minder dan een ‘massdrop’ van de HE1000 V2 zijn. Naar mate de tijd vorderde bleef er weinig over van de beweringen van de blijkbare vele ‘Mini-Nostradamusjes’ die het land blijkbaar rijk is. Qua specificaties lijken ze ernstig op de HE1000 v2, maar gelijk zijn ze geenszins! Het frequentiebereik gaat van 8 Hz tot 65 kHz, de impedantie is 35 Ohm en de gevoeligheid ligt op 90 dB. Ook de vorm van de oorschelpen volgen die van de HE1000 v2, en die van de Susvara ‘for that matter’: de omgekeerde druppel die de vorm van het oor volgt en zo, behalve sonische voordelen, ook het nodige draagcomfort oplevert. Eveneens comfortabel is de brede hoofdband die het gewicht van 404 gram keurig verdeelt. Qua afstellen op het hoofd kan er probleempje ontstaan. De Arya moest bij mij op de allerkleinste stand staan en het hoofd van ondergetekende is niet groot te noemen. De echt kleine hoofdjes in ons midden kunnen hier echt misgrijpen. De druk op de oren is voor mij precies goed wat een voordeel op de HE 1000 v2 is, de druk was daar net te licht waardoor de forse oorschelpen erg onhandig kunnen aanvoelen. Qua afwerking zien we veel Sundara terug. Een combinatie van hoogglans en matzwart metaal en hoogwaardig kunststof. Het geeft het geheel een aangenaam ingetogen uiterlijk.

Maar dan toch waar het om gaat… noblesse oblige. Met de Sundara nog verrassend vers in het geheugen heb ik het gevoel dat de Arya toch meer schatplichtig is naar haar, dan naar de HE1000 V2. Hagelnieuw uit de doos laat ik de Arya 5 dagen continu draaien en tussentijds luisteren laat het loskomen van de planars goed horen. Van een initieel, wat plakkerig geluid naar prachtig oplossen en detaillering die meer en meer op zichzelf gaat staan. Na wat verschillende muziek geprobeerd te hebben kom ik voornamelijk op jazz uit. Niet dat pop, klassiek en elektronica matig overkomen, integendeel, maar op persoonlijke titel komt jazz nét dat streepje lekkerder uit de verf. De Arya vindt het prettig om dat stukje ‘swing’ weer te geven. De ‘finger snapping’ hoogtepunten moeten eerst even plaatsmaken voor de muziek waarmee ik de Arya ingespeeld heb: klavecimbel. Niet het makkelijkste geluid en hier ten huize eigenlijk alleen via een hoofdtelefoon te beluisteren; mevr. en mej. Van Meersbergen hebben geen liefde voor het instrument. Componisten zijn Soler en Balbastre en respectievelijk uitgevoerd door Pieter-Jan Belden en Christophe Rousset. Naarmate de Arya meer tot haarzelf kwam begon het respect ernstig toe te nemen. Wat een mooie snelle vertaling en weergave van de persoonlijke sfeer die elke klavecimbel heeft. Vooral het album van Balbastre raad ik van harte aan (Aparte AP163 en liefst op 24-96…)

Wil je de rest van het artikel lezen? Koop dan HVT of download onze kiosk voor Android of iOS.